Şimdilerde pek moda herkesin ağzında arabesk-snob bir fonda çekip uzaklara gitme, bu şehre(hangi şehirdeyse o şehre) lanet etme isteği. Bu zevat  aslında sadece kalp ve kafa karışıklıklarına birtakım kelime oyunlarıyla meşruiyet sağlamaya çalışan bir grubtan oluşsa iyi. Bunu hepimiz yaparız ama benim irdelemek istediğim bu devamlı bir şekilde ”şehre karşı isyan” tutumunun içkin olduğu zihinsel çerçeve. Cahit Zarifoğlu Uyarılan Şair şiirinde bilge  bir üslupla şairliği şehirden veya mekandan ilham perileri devşirmek  zanneden şairimsilere ‘’söylediğin şiir değilse sus” der. Dikkat edilirse bu kişiler mekanı müptezel zevkleri için hem kullanırlar hem de şiirlerinde o bohem havayı çekip gitme arzusuyla bezeyerek artık demode olmuş birtakım imgelerle donatır sonra da şaircilik oynarlar. Sonra bunların takipçisi derd u efkarı kendinden menkul romance’ı fazla kaçmış gençler gelir bu şehre mütemadiyen küfürler savurur lanet ederler.

Kaynak: sakinkafa.com

Şiirden anlamam, şiir konusunda söz söyleyecek değilim ama bu yorum da baya güldürdü beni, paylaşayım istedim...